สะพานที่มีชีวิต...

วันนี้ผมนั่งทำ Assignment อยู่ข้างริมน้ำในสวนสาธารณะใกล้ๆบ้าน ซึ่งขอบอกว่าบรรยากาศดีมากๆ ร่มรื่น และลมพัดเย็นสบาย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมเห็นว่ามันคงไม่รู้สึกสบายเหมือนผมหรอก...

ทุกชีวิตต่อตัวกันเป็นทางยาว เพื่อจะข้ามไปยังฝั่งตรงข้าม(ของแม่น้ำกว้างสำหรับมัน...แต่สำหรับผมมันเป็นแค่แอ่งเล็กๆที่กว้างไม่เกินคืบแค่นั้นเอง) ...มดครับท่าน ถ้าใครไม่เห็นเหมือนผมคงไม่อยากเชื่อแน่ว่าพวกมันทำอย่างนั้นได้อย่างไร มดเป็นร้อยๆตัว มันกัดหนวด กัดขา กัดคอ...คือทุกส่วนที่จะทำให้พวกมันต่อตัวและยึดกันไว้อยู่ได้อย่างเหนี่ยวแน่น เพื่อสร้างสะพานให้มดอีกกลุ่มหนึ่งแบกไขของพวกมันข้ามไป...

ผมเฝ้าดูมันทำอย่างนั้นอยู่นาน ยิ่งนานยิ่งนึกสงสารมันอ่ะ มันนะแต่ละตัวที่ทำหน้าที่เป็นสะพานนี่คงเจ็บน่าดู (มีกัดตา กัดก้น กันด้วย) มีหลายตัวที่อยู่ด้านล่าง(อยู่ใต้น้ำ) บางตัวปริ่มน้ำ และอีกซักครู่ก็ลงไปอยู่ใต้น้ำเหมือนตัวก่อนๆหน้า ส่วนตัวก่อนหน้าที่เกาะกันอยู่ใต้น้ำนั้น ผมเห็นมันค่อยๆจมกันไปทีละ 4,5 ตัว ผมว่ามันเป็นอะไรที่พลีมากๆเลยวุ้ย... เห็นแล้วผมไม่อยากเกิดเป็นมดเลย!

ผมสันนิษฐานเองนะคับว่า ฝนคงใกล้ตกและมันคงรู้ว่าน้ำจะท่วมรังมัน มันนจึงพยายามไปยังที่สูงกว่าซึ่งมันถูกกั้นด้วยแม่น้ำ(ของมัน) แล้วตอนที่มดหลายตัวอยู่ใต้น้ำ...ผมเดานะคับผมเดา...ว่ามันคงพยายามหายใจเข้าเต็มปอดเลยหละ ถึงได้แบกน้ำหนักมดตัวบนได้ตั้งหลายชั้น (ขนาดเจ็บจนอยากร้องออกมาเป็นภาษามด มันยังทำไม่ได้เลยเน๊าะ...กัวลมออกปาก...อย่าหัวเราะมันนะ) เสียดายที่ผมไม่ได้อยู่ดูจนมันขนเสร็จ ผมอยากรู้มากว่า มดที่เป็นต้นสะพาน เมื่อทำหน้าที่เสร็จ มันจะข้ามไปหาฝูงมันได้อย่าไร

เพื่อนๆลองเดา(หรือใครรู้...จริงเหรอ?) ลองให้ความเห็นดูมั้ยคับผมอยากรู้ว่าเพื่อนๆจะคิดเหมือนผมหรือป่าว...^-^

ไม่อยากเป็นเหมือนมด...แต่จะสู้ให้เหมือนมดค้าบ...