พื้นที่เล็กๆ

ผมได้ฟังเพลง ๆ หนึ่งแล้วรู้สึกไปกับเพลงว่า ชีวิตผมมันกำลังจะเปลี่ยนไป (แต่ผมก็หวังว่ามันจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี) ผมถูกส่งมาที่นี่(สิงคโปร์)มาอยู่กะลุงป้าเพียงเพราะผมดำเนินชิวิตตามวัยรุ่นที่เสเพลทั่วไป แต่นั่นก็เป็นเหตุผลเพียงพอที่ทำให้พวกท่าน(ผู้ที่รักผม..คิดว่าน่าจะมากโขอยู่คับ --> ปา กับ แม่)ต้องทำแบบนั้น หลังจากที่มาอยู่เมื่อต้นเทอม(ตะกี้นี้เอง) ชีวิตก็ค่อนข้างเปลี่ยนไปมากมายอยู่

...เหงา คับผม ตอนนี้เพื่อนใหม่รู้จักแค่ไม่กี่คน ผมใช้ชีวิตอยู่กับ MP3 player และบังเอิญได้ยินเพลง "พื้นที่เล็กๆ" ของพี่ บอย ตรัย ภูมิรัตน์ ที่ผมติดไฟล์มันมาด้วยจากเมืองไทย จึงทราบว่าถึงเวลาแล้วที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองเพื่อคนอื่นบ้าง...

จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ

วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ

ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร โตแล้ว ต้องทำอย่างไร

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย

เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม

ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า

ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป

แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ

ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย

เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้

ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน

ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน จูงมือเดินไปด้วยกัน

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร

อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยู่เดียวดาย ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า

ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป

แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ

ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้ โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย

เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป

(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)

อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป

(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)

และขอบคุณพี่คนหนึ่งซึ่งผมบังเอิญ

ไปเจอ blog ของเขา
และเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้ผมได้เปลี่ยนแปลง

เพื่อวันข้างหน้าต่อไป...

ผมอยากจะเป็นนักบิน

ผมเข้าเวปนี้มาด้วยความไม่ได้ตั้งใจและบังเอิญไปเห็นบลอคของพี่คนหนึ่งเขาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการบิน(เหมือนเขาจะเรียนเป็นนักบินครับ ถ้าไม่ถูกต้องก็ขออภัย)
และนี่เป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจใหม่ของผมครับคือผมอยากเป็นนักบินมากสมัยเด็กๆแล้วยิ่งตอนนี้มีหลายอย่างทำให้ผมสนใจมากขึ้น เรื่องราวของพี่เขาก็เหมือนกันครับ
ผมว่ามันเป็นสิ่งท้าทายและน่าศึกษาเป็นอย่างยิ่ง
รบกวนผู้มีความรู้เรื่องนี้ให้คำชี้แนะด้วยครับ
ปล.อันนี้เป็นบลอคแรกผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ ณ ที่นี้ (เป็นทางการเชียว) --> แหมก็ลองดูก่อนน่า



search
STS-121
msn blog